دری وری

فرشته بیکار ....

citywithoutsun — Sun, 15 Jun 2008 11:19:18 GMT

مامان چند وقت قبل یه چیز جالبی برام تعریف کرد از یه فرشته تنبل

می گن همه فرشته ها مشغول کار بودن یکی داشت نامه های رسیده (حاجت های مردم ودر خواستاشون از خدا) رو باز می کرد یکی می خوندشون تند تند یکی دسته بندیشون می کرد همه مثل فرفره کار می کردن. دیدن یکی بیکار نشسته بهش می گن تو چرا هیچ کاری نمی کنی؟ اصلا کارت چیه؟ می گه کار من اینه که تشکرای مردم رو که حاجتاشون براورده می شه رو جمع کنم

و چون کسی تشکر نمی کنه منم بیکار نشستم تا مگر کسی یادش بیاد که باید از خداوند تشکر کنه

حالا اینو چرا گفتم؟داشتم به اون اتفاقی که برام افتاد و حالم رو گرفت فکر می کردم.من همش ز این ناراحت و دلخور بودم که چرا این ادم به خصوص این کارو در حق من داشت انجام می داد ولی اصلا به این فکر نکردم که چی شد نتونست؟ یا اینکه چطوری مچش گیر افتاد....

با مامان کلی حرف زدیم اخر به این نتیجه رسیدیم که ما از همه جا بی خبر بودیم اگر خدا به دادمون نرسیده بود که ......

خوشحالم از اینکه اگر دور و بری هام ادم های جالبی نیستند حداقل یکی رودارم که بودنش به اندازه یک دنیا میارزه از این خوشحالم که هوامو داره و خیلی خیلی خوشحال ترم که منو به حال خودم حتی یه لحظه نمی ذاره.

دوباره دارم یک سری کارامو که کنار گذاشته بودم انجام می دم. به طرز معجزه اسایی خیلی بهتر شدم و سر خوش تر از همیشه.

اینا رو گفتم که اخرش بگم به قول حسن ننه گلاب " خدا جون خیلی باهالی خیلی" و ازش تشکر کنم برای لطفای بی اندازش و بگم خیلی خیلی دوست دارمممممممممممممممممممممم

* به خاطر امتحانات زیبایم از دوتا عروسی توپ افتادم ولی چون هدفم برام مهم تر بیخیال عروسی درس واجبتره (اگر اینو نگم پس چی بگم؟وقتی همه می روند به عروسی و تو نمی ری؟)

....

citywithoutsun — Sun, 08 Jun 2008 09:33:12 GMT

حالم خیلی خیلی خرابه.مثل یه سنگ بزرگی که جلوی راه رودخونه ای رو گرفته که خیلی پرتلاطمه بغض راه گلوم رو بسته.

نمی دونم چی کار باید بکنم .......

کلافه بی حوصله عصبی و بیشتر از همه ناراحت و دلخور

چند وقته یه بلایی مرتب داره سرم میاد که منو خرد می کنه یا دلشکسته...

اتفاقایی که میوفته باعث می شه مرتب تصویر ذهنیم روخراب کنه خراب خراب خراب ....یه چیزی مثل انفجار یه هتل پنج طبقه با دینامیت....

واقعا غصه خوردن نداره؟ ادم ضد حال بخوره اونم پشت سر هم ....اونم راجع به ادمایی که نسبت مثلا خویشاوندی باهاتون دارن؟.........

شاید واقعه عظیمی نباشه ولی یک دفعه ای بودنش و ضربش مهلک تره.

چرا ادما اینقدر بد شدن؟چرا خوبی و خیر خواهی برای همدیگه رو فراموش کردن؟ادم دلش می گیره از این همه بدی سختی نا مهربونی دلشکستن کینه عداوت ...........

اونوقته که ارزو می کنی که ای کاش زودتر بیادش.....

تغییر

citywithoutsun — Fri, 06 Jun 2008 19:12:18 GMT

خیلی وقت ننوشتم.چون نه توی ذهنم نه دور و برم هیچ اتفاق خاصی نیفتاده.

مهمون خارجیامون که اومده بودن رفتن.جلسه رفتنام تموم شد.کلاسای دانشگاه تموم شد و من یک آن به خودم اومدم دیدم هفته اخر کلاسا شده و میان ترمها و من و درسای نخونده.

به همین سادگی این ترم هم تموم شد....

هراز گاهی بر میگردم عقب و به کارایی که انجام دادم نگاه می کنم و سعی می کنم نواقص رو برطرف کنم.

این دفعه بزرگتر شده بودم به نسبت ۳ سال پیش

شوهرش گفت که اگر منو توی خیابون می دیده نمی شناخته.از اینکه دیگران میگن بزرگتر شدم خوشحالم ولی هنوز یه چیزی عوض نشده....

هنوز ادما یاد نگرفتن که همدیگه رو همون طوری که هستند قبول کنن.هنوز هم به عناوین مختلف این اختلاف عقایدتون رو به رخت می کشن.هنوز هم به خودشون اجازه می دن دست بندازن ....

اون وقته که همین هنوزها ناراحتت می کنه.وقتی می بینی زمان می گذره قیافه ها عوض می شه حتی ایده ها و نظرات..... و تو هنوز هم همونی هستی که بودی.

گاهی وقتام خوبه ادما دیگران رو هم باور کنن و یاد بگیرن که به عقاید اونا احترام بذارن.

هر تغییری یه نشونه ای داره.نشونه تکامل فکری اینه که نواقصت روبرطرف کنی وبزرگتر و بهتر فکر کنی.

ولی این رو هم خوب می دونم که راه حلش فرار کردن نیست.

باید باهاش روبرو بشی ولی وقتی چیز زیادی بلد نباشی و یه ذره هم بترسی و تنها باشی .....فکر کنم حق داری.نه؟

***دوباره امتحانات.برای همتون ارزوی موفقیت دارم.برای منم دعا کنین.

هوای افتابی

citywithoutsun — Thu, 15 May 2008 11:58:37 GMT

دختر عمویمان که تازه از فرنگستون جهت دیدار خویشان به ایران مراجعت کرده اند در ملاقات با ما اظهار کردند که:

شما بسیار تغییر کرده اید و بسیار بزرگتر گشته اید همسر جناب دختر عمویمان می فرمایند که اگر ما شما را در خیابان می دیدیم عمرا می شناختیم. و ما بسیار به جهت سخنانشان ازخودمان ذوق در می کنیم.

اداره هواشناسی:

طی چند روز گذشته از شدت ابرها کاسته شده و اسمانی بدون هیچ گونه ابری رو شاهد بودیم و انتظار می رود این وضعیت هوا حداقل یه ۲ یا ۳ روزی ادامه داشته باشد.

اسمون ابی و بی ابر است چون:
توپ پاس داده شده بالاخره رفت توی گل و بدین صورت ما یک عروسی افتادیم که در نوع خودش کم نظیر و بی نظیر بود چون هم عروس و هم داماد مارا دعوت کردند.

ما هم از قضیه اصلا سوئ استفاده نکردیم و هر دو را به اندازه دلخواه با صحبتهای زیبایمان مورد لطف و عنایت خویشتن قرار دادیم تا باشد از این دعوتها.

پس از عروسی مورد نظر کلیه دوستان بر گردن دوتا از توپهای در حال گل شدن دیگر می افتند و تشویقشان می کنند تا یه عروسی توپ تر دیگه بیفتیم.وقتی با اعتراض مواجه می شویم اعلام می کنیم که ما مقصودی نداریم جز اینکه رفع مشکلات شما شود(تا حالا دوستای به این دلسوزی دیده بودین؟)

ستاد چتر اندازان در عروسی ها

این دفعه...

citywithoutsun — Sat, 03 May 2008 18:49:18 GMT

این دفعه خوشحالم

می دونین چرا؟ .........نمی دونین چرا؟......چرا؟.........

چون دوتا کاری رو که خیلی دوست می داشتم رو انجام دادم.

من از بعد عید دیگه استاد طراحم رو ندیدم.و خیلی خیلی دلم براش تنگیده بود بد جوری داغون (فکر بد نکنین هم زن داره هم بچه... تازشم خانمش هم طراحی درس می ده)

با خود اندیشیدم که من ۳ سالی می شه شاگرد استادم هستم و خیلی دوست می داشتم که هر سال روز معلم براش هدیه چیزی بگیرم.ولی نمی شد.

امسال که فهمیدم فعلا هستش و نمایشگاه کتاب نرفته گفتم حتما برم.

کلی فکر کردم که براش چه چیزی بگیرم؟نهایتا به کتاب رضایت دادیم.کلی توی ادبیات تمثیلی عرفان و متون کهن گشتیم چیز جالبی ندیدیم.ناگهان سفر به انتهای شب فردینان سلین رو با کلی ترس و لرز گرفتم.البته فروشنده و اقای جلال خان ال احمد کلی ازش تعریف کردند.دوتا سی دی از یانی هم زدیم تنگ دلش این شد کادویی اقای استاد.

یه کتاب تاریخ توپس هم برای اقای پدری بزرگ جان تاریخ دانم (الهی فدایش شوم)گرفتم و راه افتادیم.

۱.ابتدا به سراغ حضرت استاد رفتیم.جالب بود که استاد منو نشناختنیست تغییر دکوراسیون داده بودم.بعدش که کادوی را به خدمت استاد پیش کشی کردیم شور و شعف پسر بچه ای ۵ تا ۶ ساله را از دریافت هدیه در دیدگانش مشاهده نمودیم هیجان انگیز بود و خیلی جالب.

خوشبختانه یا متاسفانه هنرمندان از ان دسته افراد هستند که احساسات خود را سریعا منتقل می کنند.

استاد می خندیدند و من هم خیلی خوشحال شدم.اخرش بهم گفت از اینکه به یادم بودی خیلی ممنون.

۲.پدربزرگ عزیزتر از جانم هم ابتدا کتاب را بسیار زیرو رو فرمودند و نتیجه ان شد که مقبول افتاد.

نا گفتنی ها:

* هیچ وقت نگفته بودم که سه نفر از معلم های مهربونم خیلی روی من و روی زندگیم و دیدگاهم به زندگی تاثیر گذاشتن اولیشون معلم اول ابتداییم دومی معلم فیزیک عزیزم و سومی هم همین استاد هنرم.

** استادم یه جمله بهم گفت شاید در حد تعارفات همیشه ولی برای من قدر یه دنیا ارزش داشت.خوشحالم که تونستن یه خرده خوشحالش کنم.

***می گن همیشه توی عروسی حرف غم هست توی عزا حرف شادی.وقتی داشتم از پیش پدر بزرگ جان می امد م یه چیزی گفتم که سوختم.

گفتم اشالله همیشه باشین ما باز هم از این کارا بکنیم.جمله اشنا بود.همینو پارسال توی همین خونه به دونفر گفته بودم.ولی پس اون یکی کو؟دلم خیلی براش تنگ شده.ارامگاه هم که رفتم خیلی بغض کردم.رفتم بهش گفتم خانم معلم روزت مبارک.ولی کاشکی بازم می گفت دستت درد نکنه من که توقعی نداشتم.

**** روز همه معلما مبارک.

( همه فامیل ما معلم هستن .ولی از همه بدتر اینه که هنوز نتونستم واسه مامانم چیزی بگیرمهم اکنون نیازمند یارب سبزتان هستیم !!!!!!!!! )

***** کودک همیشه می تواند به ادم بزرگها ۳ چیز را بیاموزد:بی دلیل شاد بودن ~همیشه مشغول کاری بودن و اعلام تمام خواسته های خویش با تمام قوا.

حرف جدی...............

citywithoutsun — Sat, 26 Apr 2008 05:19:44 GMT

دیروز کلی نوشتم ولی حیف از بس اوقاتم تلخ بود حواسم نبود و همش پرید.....

الان یکی دو روزی هست که به قول مرضیه برگشتی به حال و هوای قبل عیدم.یعنی تلخ اخمو بد اخلاق زهر مار ...... (جای خالی را با کلمات مناسب پر کنید)

این یه هفته ای که گذشت خیلی عجیب غریب بود .از همه عجیب ترش این بود که سه روز پی در پی بر اثر سرفه های متمادی از حال می رفتم اونم کجا؟ وسط حیاط دانشگاه .

که کاشف به عمل اومد سینوزیته.(اینو هر وقت سر حال بودم براتون شرح می دم خیلی باحاله ولی الان حالشو ندارم)

سرمون گرم بود تا اینکه از چهارشنبه تا حالا همه چیز چپ اندر قیچی شد.اصلا باورم نمی شه که دوستای یه زمانی صمیمیم تا اینجا پیش برند. شدیم مثل ادمای غریبه. غریبه های تا یک ریزه اشنا.باورم نمی شه دیگه حتی برخورد خوبشونو ازم دریغ کنن.الان که به وجودشون احتیاج دارم ولم کنن.تقصیر خودم هم هست منکر نمی شم ولی ازشون بیشتر از اینا انتظار داشتم.........توقع بیجاییه.

انتظار نداشتم مثل بقیه بچه ها باهام برخورد کنن.خیلی روشون حساب می کردم.

از این تنهایی همیشگی خستم.دلم پر از بغض شده.حتی پنج شنبه و جمعه هم از دستم در رفته تا دوباره برم ارامگاه و با اونی که خیلی دوسم داره حرف بزنم.باید تا پنج شنبه صبر کنم.صبر صبر....

همه برنامه هام قاطی شده.دلم می خواس می تونستن برم نمایشگاه کتاب.دلم برای نقاشی کشیدنم تنگ شده .که اقای دکتر اینم از ما دریغ کرده.

دلم برای روزای خوش بچگیم تنگ شده واسه ی اغوش گرم .... دیروز خیلی ذوق زدم کرد. اومد به خوابم.می دونی چقدر ارزوی دیدنش رو داشتم؟اینقدر از دیدنش مست شده بودم که فکر نکردم خوابم. حتی وقتی از خواب پریدم.کاش این سرخوشی ادامه داشت....... دریغ

مشکل پست قبلیم حل شده به خودی خود. و من از این بابت خیلی خیلی خوشحالم می دونین چرا؟ چون برخلاف حرف یکی از همون دوستای صمیمیم که می گفت انسان توپی رو که افتاده توی زمینش رو نمی اندازد توی زمین دیگران من این کار رو انجام دادم .و این مشکل حل شد.

چیز دیگه ای ندارم بگم.

بازم از خدا بابت این تلخی ها هم ممنونم.

مشکل من....

citywithoutsun — Wed, 16 Apr 2008 11:46:18 GMT

خیالم راحت شده بود.راحته راحت.مثل اون قایقه که روی سطح اب راکد واسه خودش هر طرفی که دلش می خواد میره و دور و برش هم هیچ هیاهو و صدایی نیست .

اروم اروم روی سطح اب پیش میره و خودش رو می سپره به امواج اب.واسه خودش زندگی می کنه.

ولی ای ...

زهی خیال باطل....

می دونین چیه خسته شدم.خسته ی خسته ی خسته ی خسته.

من خسته شدم از بس گفتم نمی خوام خوشم نمیاد.

من خسته شدم از بس فرار کردم از بس هر طوری شده سعی کردم حالیش کنم که بره. خسته شدم از بس حرص خوردم عصبی شدم سر درد گرفتم خودمو کشتم تا به بهترین دوستام ثابت کنم که اشتباه می کنید.

از چاله در اومدم افتادم توی چاه.

ولم نکرد که نکرد .

شدم مضحکه دست همه.تا حالا هزار بار تغییر تاکتیک دادم ولی....

اصلا نمی خواد ببینه یا بفهمه.اصولا فکر هم نمی کنم بفهمه.

وگرنه تا حالا اگر هر کسی دیگه بود رفته بود واسه خودش.

کلافه ام.دوباره سردرد دوباره حرص خوردن دوباره.....

دلم می خواد واسه خودم گریه کنم.هیچ کسی منو باور نمی کنه....

می ترسم.

از این دنیا خیلی خیلی می ترسم. می ترسم کم بیارم.می خوام جلوش وایسم ولی دیگه نمی دونم چه طوری؟دیگه مهماتم داره ته می کشه.هیچ راه جدیدی بلد نیستم.

ذوق می کنیممممممممممم ......

citywithoutsun — Tue, 08 Apr 2008 18:30:18 GMT

بعد از ۱۲ سال وقتی نی نی پا بر عرصه وجود می گذارد انسان از خود بی خود می شود و ذوق در می کند.

مخصوصا اگر نوعش جدید باشد مثلا اقا باشد.

امروز نی نی (سوژه) مورد نظر تشریف فرمایی کردند و ما از خود شور و شعف و شادمانی در کردیم به میزان لازم!!!!!!

در کوتاهترین زمان ممکن به مرکز اطلاع رسانی تبدیل شدیم :

اقای .... تشریف آوردند؟(الهی قربونش برم مثله این جنتلمنا (خواستم بگم به خودم رفته دیدم سوتی قرن می شویم))

پدر بزرگ جان می زنگند در حالیکه در پوست خود نمی گنجند می فر مایند چشم مان روشن شد

به محض دریافت اطلاعات پیامک می دهیم که اقا ....قدوم رنجه کردند

به دوستان پز می دهیم:

نی نی مون اومد .دست دست. دامادم دنیا اومد

مادر جان می فرمایند اه خسته نباشین.

بنده عرض می کنم مطابق میل خودمان بزرگش می کنیم تا دخترمان در اسایش باشد

( خدا رحمت کند مادر بزرگمان را که در چنین مواقعی در مورد طبیب و کل چیزهایی می فرمودند)

* خداوند همه ی نی نی ها رو برای مامان باباهاشون و بالعکس نگه دارد

* مامانها مهمترن اینو یادتون نره

* احساس می کنیم دوباره ذوق هنریمان شکفته گشته است (قربون دامادم برم من)

هنوز چیزی نکشیدم ولی حسش اومده. (مهم اومدنه حسه است)

* به اقای میکاییل تبریک می گوییم بابت تحول نوشتاریشون.اشالله پایدار باشه و هر روز بهتر بشه

* دوستون دارم.

* دلتونم ااااااااااااااابببببببببببب.

آغازی جدید...

citywithoutsun — Thu, 03 Apr 2008 05:52:18 GMT

خدای به امید تو.....

سلامممممممممممممممممممممممممممم

حال شما ؟احوالات شما؟امیدوارم سالم و سلامت باشین و سال نو رو با ایده های قشنگتر و اراده ی بهتر و ...از این حرفا شروع کرده باشین.همین قدر بگم که دلم خیلی خیلی براتون تنگ شده بود.

خوشحالم بالاخره یک سری از بچه ها تونستند دوباره برگردند. اسم نمی برم مثلا موج

خوب همگی عید رو سر می کنند به عشق یه چیز.اون یه چیز هم سیزده بدره و گره و شمع و گل پروانه افسانه .....

انشالله همه ی گره هایی که زدید جواب بده و یکی یکی باز بشه.

ساناز جون منو به یک بازی دعوت کرده .بازیش در مورد کتابای ناتمومه اول خیال کردم من که هیچ کتاب نخونده ای ندارم بعد دیدم که ....همینجا هم ازش تشکر می کنم هم عذر خواهی که دیر شد:
۱.شبح اپرای پاریس نوشته سوزان کی .الان حدود دو ماهی می شه که سعی دارم بخونمش.هر چند وقت یکبار هم کسی که بهم کادو دادتش می پرسه تمومش کردی؟جالب بود؟جالب نبود؟می دی من بخونمش؟

۲.یک کتاب از گابریل گارسیا مارکز بود که اسمش درست یادم نیست یه ۵۰ تا ۱۰۰صفحه ای خوندم دیدم الکی توضیح می ده کش می ده خوشم نیومد.حوصلم سر رفت.گر چه طرفدار زیاد داره.

۳. کودک درون که هنوز سعی دارم برم جلو نمی شه.

یه اتفاق ساده ای افتاد برام ولی خیلی ذهنم رو مشغول کرده

عید و بهار و سوسن و...

citywithoutsun — Tue, 18 Mar 2008 20:26:18 GMT

خوب اینم اخرین پست بنده در سال ۸۶ که قولش رو داده بودم.

امیدوارم در سالی که گذشت نسبت به سال قبل تجربه های ارزشمندتری کسب کرده باشید.

البته کسب تجربه هم که مفت و مجانی نمی شه.(الان فقط هواست که مجانیه هر چقدر دوست دارین نفس بکشین) به هر حال ادم در قبال تجربه هایی که کسب میکنه یه چیزایی از دست می ده و یه چیزایی بدست میاره . که امیدوارم تجربه های ارزشمندی بدست اورده باشین.

منم توی این سالی که گذشت یه تجربه هایی کسب کردم که در قبالش یه چیزایی رو ازدست دادم که برام خیلی عزیز بودند ( خوب بعضی از تجربه ها تاوان خیلی سختی دارند خودمونیم ها ).

امسال هم با تمام خوبیها بدیهاش گذشت با همه ی شادی ها و غمهاش با همه ی لحظات سخت و اسونش و.....

از اینکه تونستم یه سال دیگه ای رو کنار عزیزانم (اعم از خانواده ام فامیل دوست اشنا همکلاسی هم دانشگاهی و.... هزارها نفر دیگه ) به پایان ببرم خوشحالم و ازخدا متشکرم.(گرچه امسال جای خالی یک نفر دیگه رو هم باید تحمل کنیم ولی این به ادم یاداوری می کنه که قدر همه ی کسایی رو که دور و برش هستن رو خیلی خوب بدونه) .

از همینجا به باران عزیزم تسلیت می گم و به قول یکی مرگ پایان کبوتر نیست.

از خدا به خاطر تمام چیزایی که لطفش بوده و به من داده یا در حکمتش بوده و ازم گرفته یا اصلا نداده بازم ممنونم.( ما که طلبکار نیستم همیشه همیشه بدهکار هستیم و خواهیم بود)

از کلیه دوستان گلم که در تموم امسال پایه میز وبلاگ بنده بوده اند دعوت می شود سال دیگه هم به کارشون ادامه بدن حتما!! بنده قصد دارم یه حالا حالا ها به کار و زندگیم ادامه بدم و میزمون سرجاش هستیش شما به کارت برس!!!

و نکته اخر اینکه اشالله کم و کاستی و بداخلاقی و اینا اگر از بنده دیدید ببخشین .فکر نکنین وصیت نامه می نویسم نه خیررررر (شاعر دو نکته می گوید:۱ به همین خیال باش ۲ نگرفتی چی شد؟!!!!!!)

چون قراره همه چیو اینجا اینور سال بذارم بمونه برم اونور سال .

با بهار یک زندگی جدید سرشار از خنده شوخی موفقیت تلاش اراده پیروزی کامیابی پول و... (هر چی دوست داری بذار ) شروع می شه یادتون نره.

امسال می خوام همه ی همه ی ارزوهام رو روی یه کاغذ بنویسم یا بذارم پیش قران یا پیش حافظ امانت بمونه تا سال دیگه. شما هم این کارو بکنید فایده زیادی داره مثلا برای رشد مو خیلی خوبه نه ببخشید رشد فکر و تعقل و اینا.

با بهترین بهترین ارزوها برای همه دوستون دارم و سال نو تو هوارتا مبارک

خنده یادتون نره

مژده ای دل که دگر بادصبا باز امد هد هد خوش خبر از طرف صبا بازامد

برکش ای مرغ سحر نغمه داودی باز که سلیمان گل از طرف صبا باز امد